بسم الله الرحمن الرحيم

محرّم واقعيتي است در عرصه هستي و نظام وجود؛ اما مهم اين است که ما به آن چگونه بنگريم؟ آيا به عنوان يک حادثه تاريخي که در يک زمان خاصي و يا مکان خاصي و با تعداد افراد خاصي انجام شده است؟ يک طايفه خاصي يا نژاد خاصي در اين امر دخيل بودند يا آنچه که در ارتباط با محرّم به اين لحاظ گفته ميشود اصلاً قابل توجه نيست؟

محرّم يک صحيفه آسماني و يک حقيقت الهي است، برگي است که خداي عالم براي بشر نوشته است. گرچه در قالب جرياني مثل رسالت شکل نگرفته است؛ اما از حقيقت رسالت و وحي جدا و بيرون نيست. تمام آنچه از جايگاه محرّم صادر شده، يعني از نقطه آغاز حرکت امام حسين(عليه السلام) از مدينه تا بازگشت زينب کبري(سلام الله عليها) و کاروان بجا مانده از کربلا دوباره به مدينه، همه اينها در اين صحيفه آسماني قابل تفسير و ترسيم و تصوير است. کسي نميتواند در حريم کربلا «من البدو إلي الختم» از خود اظهار نظري کند. در حقيقت ما ميتوانيم اين را نازل منزله همان آيه ﴿وَ مَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَي ٭ إِنْ هُوَ إِلاّ وَحْيٌ يُوحَي﴾[1] بدانيم. سرّ ماندگاري و بقاي اين نهضت به رغم اينکه همه عداوتها و دشمنيها نسبت به اين مسئله وجود داشته، اين است که اين جريان، جريان الهي است.

در قرآن خداي عالم بحث «بقية الله» را به عنوان حقيقتي که منسوب به خودش هست بيان ميکند. «بقية الله» يعني آن حقيقتي که بقا و ماندگاري و پايداري و ثبات آن به بقاي الهي وابسته است. قطعاً حوادثي قبل از جريان کربلا و بعد از جريان کربلا وجود داشت که شايد به لحاظ ظاهري از آنها دشوارتر و سهمگينتر و توفندهتر بود، اما همانطوري که در زيارات آمده است: «أَنَّكَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِي لَمْ يَهْلِكْ وَ لَا يَهْلِكُ أَبَداً»،[2] وقتي حسين بن علي به عنوان «وجه الله» معرفي ميشود وجه الهي ثبات و پايداري دارد حيات و بقايي دارد که هرگز هلاکت و نابودي به سراغ او نخواهد آمد، يا در بيان ديگر هست «أَنَّكَ نُورُ اللَّهِ الَّذِي لَمْ يُطْفَ وَ لَا يُطْفَأُ أَبَداً»؛[3] تو اي حسين نور الهي هستي که هرگز خاموشي و افسردگي به سراغ تو نخواهد آمد، زيرا تو منسوب به ذات الهي هستي. سرّ بقا و ماندگاري محرّم را ما بايد در حقيقت اين نهضت ببينيم، نه در ظاهر و چهره رويين اين حقيقت، بلکه آنچه در حقيقت اين نهضت نهفته است به اراده الهي است و پروردگار عالم براي بقای انسانيت و تأمين سعادت او اين حقيقت را به جاي گذاشته است.

«و السلام عليکم و رحمة الله و برکاته»

[1]. سوره نجم, آيات3 و 4.

[2]. البلد الأمين و الدرع الحصين، النص، ص284؛ بحار الأنوار(ط ـ بيروت)، ج‏98، ص342.

[3]. البلد الأمين و الدرع الحصين، النص، ص284؛ بحار الأنوار(ط ـ بيروت)، ج‏98، ص342.

​​​​​​​